....

دیشب شعرم را با طلایی گیسوانت دار زدم

و حسرت کمان لبانت را به انتظار نشستم

 زل زدم به پاندولی مست در عمق سیاهچاله صورت

که نقش امامزاده ای دور را در اوج اخلاص

به صلیب کشیده

که در شب قدر

تورات به سر گرفته 

ولبیک سر می دهد

 من شعرم را به پابوس ضریح مقدس چشمانت می فرستم

که ستاره بچیند

و نور بیاورد

....

ولی خدایی کاشکی یکی از اتوبوس های پوکیده شیراز گیر ما میومد تا دم غروب شاهد الافی مردم سر فلکه کوچک چنارشاهیجان نباشیم .ساعت ۸به بعد هم که تاکسی ها دربستی کار میکنند وخیلی باحال باشی چند تا مسافر تا ۲ساعت جمع بشن تا به سلامتی به خونه بری......

ولی تو بگو که در فراق لاله های زیبایت

چه مصیبت های که باغچه کوچک دلم نکشید نبودی

یا نخواستی ببینی

من هستم ولی دیدنی ها را باتو قسمت نخواهم کرد

عشق ونغمه وترانه و.....نخواهم گفت

شاید شگون ناشته باشد................

من سرچشمه های بلند قدمتش را میبینم

اینجا شاید منبع عشق سالیان بی انتهای

زندگی ماست.

در سراپرده هستی سلامی به بیکرانی در وجودش نقش بسته تورا میطلبد.

وچنارهای ازدست رفته اش دوباره باره باز خواهند گشت.

غصه هایم میآیم .شاید

لحظه پرواز پرستو مرا به حادثه های دوردست

دلم هدایت می کرد. تمام غبطه من

بلند پروازی پلک های بلند

سکوت شب  دلم بود.   

        ۱۲۱

 عید نوروز سکوتی میخواهم از جنس تمام بی صدایی ها .. بیرون شهر.. در یک محل ساکت و آرام ..دور از جنجال زندگی مردم ...زیر درخت های دامنه کوه .جنگل جایی هست که اطراف آن کاملا مجزا  است . جایی هست که ساعت و تاریخ درآن معنی ندارد . جایی هست که.... . چنارشاهیجان نام دارد.

دیشب شعرم را با طلایی گیسوانت دار زدم

و حسرت کمان لبانت را به انتظار نشستم

 زل زدم به پاندولی مست در عمق سیاهچاله صورت

که نقش امامزاده ای دور را در اوج اخلاص

به صلیب کشیده

که در شب قدر

تورات به سر گرفته 

لبیک سر می دهد

 من شعرم را به پابوس ضریح مقدس چشمانت می فرستم

که ستاره بچیند

و نور بیاورد

....

 فرارسیدن دهه محرم و ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان آقا ابا عبدالله الحسین بر تمامی شیعیان و محبین اهل بیت تسلیت باد.

ازخان ومان ملتم

عطر وترانه برخیزد

باشد تا که هست

زنان گرامی ما گهواره بان دانایی ودلیری باشند

چراغ این خانه روشن باد

یا علی مدد